RVS-Finish Food-Grade

Reinheid en reinigbaarheid van productieapparatuur voor de voedingsmiddelen- en farmaceutische industrie.


De voedingsmiddelen- en farmaceutische industrie (en andere industrieën) stelt hoge eisen aan de reinheid en reinigbaarheid van de oppervlakte van productieapparatuur. De behandeling van oppervlakten kan op meerdere manieren. Droogstralen (met keramische- en glasparels) is de traditionele methode. Er kleven echter nadelen aan deze behandelmethode. Als alternatief heeft Kalfsvel Metaalcoating een behandelmethode (RVS Finishing) ontwikkeld. TNO RVS Kenniscentrum heeft deze behandelmethode goedgekeurd. RVS Finishing is een behandeling van het oppervlakten middels natstralen en hiermee wordt aan de hoge eisen van reinheid en reinigbaarheid voldaan.

RVS Finish Food Grade
Weergave RVS-oppervlak na droogstralen en na RVS Finish.

Wat is Food-Grade RVS-Finish?

De reinheid en reinigbaarheid van de oppervlakte van apparatuur wordt gemeten aan de hand van de Ra-waarde. Dit is de gemiddelde ruwheid van oppervlakten. De ruwheid van oppervlakten bepaald in welke mate er verontreinigingen zich op de oppervlakte kunnen hechten. Wanneer de Ra-waarde bijvoorbeeld boven de 0,6 micrometer ligt dan hechten verontreinigingen zich makkelijker aan oppervlakten en kunnen ze zelfs worden ingesloten:

Echter wanneer de Ra-waarde lager is dan 0,2 micrometer, dan kunnen micro-organismen aan het oppervlak blijven kleven, doordat het oppervlak te glad is. De micro-organismen zijn daardoor moeilijk verwijderbaar.

Een Ra-waarde tussen de 0,2 en 0,6 micrometer wordt derhalve beschouwd als de meest optimale waarde. Dit wordt mede bepaald door de grootte van micro- organismen; variërend tussen de 0,3 en 2 micrometer. De RVS Finishing door Kalfsvel Metaalcoating resulteert in een Ra-waarde binnen de gewenste 0,2 en 0,6 micrometer, zo blijkt uit meerdere metingen.

Het proces van RVS Finish

Bij de RVS Finishing van Kalfsvel Metaalcoating gaat er een stroom langs het oppervlak voor de reiniging en vindt er geen inslag plaats door keramische- of glasparels (droogstralen). De stroom haalt de hogere aanwezige pieken weg, in tegenstelling tot het droogstralen.

Op het oog ziet het oppervlak er na een droogstraalbehandeling egaal uit, maar op microniveau zorgt de inslag voor relatief hoge pieken en dalen. RVS finishing door Kalfsvel Metaalcoating zorgt voor het optimale resultaat.

RVS Finish Food Grade

Andere Voordelen van RVS-Finishing

RVS Finishing door Kalfsvel Metaalcoating heeft meerdere voordelen:

  • Het verwijder door warmte ontstane oxiden (gloei- smeedhuid en aanloopkleuren) en de mogelijke besmetting van koolstofstaal van de oppervlakte door het vooraf sproeibeitsen van het materiaal.
  • Er is een nagenoeg geen corrosiegevoeligheid door het toepassen van passiveren na RVS Finishing (er ontstaat een nieuwe chroomoxidehuid). De mogelijke verontreiniging van ijzer en andere metalen wordt ook verwijderd door deze behandelmethode.
  • Productieapparatuur zal voortaan veel sneller gereinigd kunnen worden. De kostbare productietijd komt hierbij minder in het geding.

Meer weten over RVS Food-Grade? Neem contact met ons op via info@kalfsvel.nl.

RVS FINISH

Voor Testpaneel RVS Finish Ra-waarde 0.38,  rechts C.O. Kalfsvel.

RVS Finish Food Grade

Logo Kalfsvel Groep met RVS Finish

Wat? Appelschil? Roestvast staal?

Een toelichting op Roestvast staal, geschreven door de heer Koos Scholtens van Kuhmichel Abrasiv B.V.

“Men kan een onderdeel van roestvast staal enigszins vergelijken met een gezonde appel die lange tijd goed blijft dankzij een schil van nog geen tiende millimeter dik. Er treden geen stoffen uit en er kunnen geen stoffen binnendringen hoewel deze huid zo dun is

Dicht is dicht, al is het nog zo dun, totdat een pier de schil doorboort en het rottings- proces gaat starten. Ook als men de appel door midden snijdt, zal het vruchtvlees snel gaan oxideren. Met andere woorden: de appel blijft in goede conditie bij de gratie van een dunne appelschil.

Roestvast staal heeft dus ook een huid, maar die is wel meer dan honderdduizend keer dunner dan een appelschil. De dikte wordt geschat op 10 tot 15 nanometer (1 nanometer is 10/3 mm.). Toch ook hier geldt ‘dicht is dicht’ en daardoor kunnen er normaal gesproken geen metaalionen uittreden en ook geen vreemde stoffen binnendringen. Wordt deze huid te zwaar chemisch belast, dan bezwijkt deze en corrosie is het gevolg. De huid raakt als het ware “doorboord” en de chemische stoffen zullen het metaal activeren, waardoor het corrodeert. Toch is het grote verschil met de appel dat roestvast staal het vermogen heeft om zijn oxidehuid zelf te repareren. Dit is vooral van toepassing als de huid mechanisch wordt beschadigd en de chroomoxidehuid plaatselijk verdwijnt.

Dankzij de zuurstof uit de lucht zal het materiaal zich op die plaats passiveren door een nieuwe chroomoxidehuid te vormen. Dit noemt men het ‘self healing effect‘. Dit mechanisme kan echter lelijk verstoord worden indien er teveel chloriden aanwezig zijn. In dat laatste geval zullen de chloriden, die tot de halogenen behoren, metaalzouten vormen en dat zijn ook corrosieproducten. Dat is de reden dat men bijvoorbeeld voor het spoelen demiwater moet gebruiken: omdat leidingwater teveel chloriden bevat om een goede passivering te bewerkstelligen. Doet men dat niet, dan zal de nieuwe oxidehuid vlekkerig en ongelijk van dikte zijn. Een dergelijke oxidehuid kan uiteraard niet optimaal functioneren

Het is nauwelijks bekend hoe ondermijnend vuilafzettingen uitwerken op het roestvast- staaloppervlak. Roestvast staal moet kunnen “ademen” omdat het bestaat bij de gratie van zuurstof. Zuurstof dient de oxidehuid op dikte te houden, maar dan moet dit relatief grote molecuul er wel bij kunnen. Het spreekt vanzelf dat dit geen probleem is indien het oppervlak schoon is. Maar de vraag is: hoe schoon is schoon en daar vergist men zich veelal enorm in. Zelfs als men de folie verwijderd van roestvast stalen platen en men reinigt dit “schone” oppervlak met een detergent voorzien van tensiden, dan zal een witte doek snel zwart zijn.”